‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎เทอร์เรซ เฮาส์เป็นรายการที่ให้ ‎ชายหญิงแปลกหน้าหกคนมาอยู่ด้วยกัน
‎เราจะสังเกตและดูพฤติกรรมของพวกเขา
‎สิ่งที่เราเตรียมไว้ให้คือ ‎บ้านหลังงามกับยานพาหนะ
‎- ไม่มีบทพูดแต่อย่างใด ‎- ใช่ค่ะ
‎ยินดีต้อนรับแขกรับเชิญพิเศษ ‎ของค่ำคืนนี้ค่ะ
‎- คุณฟุนะโกชิ เออิจิโระ นักแสดงค่ะ ‎- เป็นไปได้ยังไง
‎- สวัสดีครับ ขอบคุณที่เชิญผมครับ ‎- จริงเหรอเนี่ย
‎เป็นเกียรติมากจริงๆ ค่ะ
‎- เกิดอะไรขึ้นคะ ‎- ก็...
‎- ผู้จัดการของผม ‎- ครับ
‎มาสมัครคัดตัวออกรายการนี้
‎- เอ๊ะ ‎- อะไรนะ
‎- ได้ออกรายการหรือเปล่าคะ ‎- ไม่ได้ครับ
‎- ไม่ได้รับเลือก ‎- โทปาสเหรอ
‎เขาไม่ได้รับเลือก ‎แต่เฉียดไปนิดเดียว
‎เขามั่นใจมากว่าได้แน่นอน
‎อาจจะเพราะมั่นใจขนาดนั้น ‎เลยไม่ได้รับเลือกค่ะ
‎ผมก็คิดแบบนั้น ‎เลยคิดว่าดูรายการสักหน่อย
‎- แต่ผมมาวัยกลางคนแล้ว ‎- ครับ
‎ไม่คิดว่าตัวเองจะอินกับรายการนี้ ‎ตอนนี้ติดเลยครับ
‎- น่ารักจัง ‎- ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ
‎- ผมติดกับเทอร์เรซ เฮาส์เลย ‎- ดีใจมากครับ
‎- ขอบคุณที่สนับสนุนรายการค่ะ ‎- ผมน่ะไกลแค่ไหนก็เห็นหน้าผา
‎แต่กลับมาตายม้าตื้น
‎- หน้าผาใครๆ ก็หลบได้ ‎- อือ
‎แล้วก็มักจะเจอหน้าผา ‎มากกว่าโปเนียวอีกนะครับ
‎มีสมาชิกในบ้านคนไหน ‎ที่คุณเอาใจช่วยอยู่ไหมครับ
‎ตอนแรก ผมชอบรุกะมากเลย
‎(นิชิโนอิริ รุกะ)
‎- โอ้โฮ ‎- ไม่คิดว่าจะตกใจขนาดนั้น
‎- โทริจังปกป้องรุกะมากๆ เลย ‎- ใช่ครับ
‎บางทีเห็นแล้วก็หงุดหงิดนะครับ
‎โทริจังตื่นเต้นไปหน่อย
‎- ผมชอบเปปเป้ด้วย ‎- หนุ่มคนโปรดของเรา
‎เขาฝันอยากเห็นการ์ตูนวางขาย ‎ในร้านสะดวกซื้อ
‎ฉากนั้น
‎เขาบอกว่าถ้าเห็นคงดีใจที่สุดในชีวิต ‎และเขาก็ทำสำเร็จ
‎- เป็นช่วงเวลาที่ตื้นตันใจมาก ‎- ตอนนั้น...
‎อย่าพลาดพลั้ง ไม่หลั่งน้ำตา
‎ราคุรุอิ คันจิของ "น้ำตาที่ร่วงริน"
‎- กวีชัดๆ ‎- คมคายมาก
‎ผมเองกลั้นน้ำตาไม่อยู่เลย
‎พวกเขาบอกว่าฉากที่จะได้ดูวันนี้ ‎แซ่บมากครับ
‎ผมดีใจที่ได้มารายการ ‎ในช่วงที่กำลังเกิดเหตุการณ์มากมาย
‎เรากำลังอยู่ในช่วงไคลแมกซ์ ‎ของตอนนี้เลย
‎อาทิตย์ที่แล้วเราได้เห็นฉาก ‎โทปาสกับเอมิกะไปเดต
‎(เอมิกะ 21 ปี โทปาส 22 ปี)
‎- ใช่แล้ว ‎- ตอนแรกเขาไปดูหนังกัน
‎แล้วก็ไปกินข้าวเย็นด้วยกัน
‎ฉันรู้ว่ามีข่าวลือแปลกๆ ‎ที่บอกว่าฉันช่ำชองเรื่องผู้ชาย
‎แต่ฉันก็เป็นแค่เด็กอายุ 21 ธรรมดา
‎ไม่ได้มีประสบการณ์ความรักขนาดนั้น
‎- ไม่น่าเชื่อ ‎- เธอรู้สึกว่าถูกเข้าใจผิด
‎ก็เลยใช้โทปาสเพื่อแก้ภาพลักษณ์
‎- หลอกใช้โทปาสเหรอ ‎- อย่างนั้นเองเหรอ
‎เป็นทฤษฎีของผมเองครับ ‎ผมก็ไม่รู้หรอก
‎พวกเขานอนเล่นบนโซฟาด้วยกันตอนบ่าย
‎- สองคนนี้สนิทกันไวมาก ‎- ใช่
‎จะบอกว่าจีบกันก็ได้นะครับ
‎- จีบกันอยู่แล้ว ‎- ใช่ไหมครับ
‎และในตอนที่แล้ว
‎เรื่องรักสามเส้าก็เข้มข้นไปอีก
‎- ระหว่างเรียว วีวี่ ฮานะ ‎- วิธีที่เรียวรับมือ...
‎เรียวกับวีวี่ ‎นั่งดูหนังด้วยกันตอนดึก
‎(วิโอเลตตา 24 ปี เรียว 26 ปี)
‎ใกล้กันมากเลย
‎- เรียวไม่เดินเกม ‎- วีวี่เปิดโอกาสแล้ว
‎- น่าจะจับมือเธอไป ‎- จริงครับ
‎ผมน่ะ
‎มีเรื่องหนึ่งที่ผมติดใจมาก
‎จำตอนที่เรียวกลับบ้าน ‎แล้วซื้อโดจิมะโรลมาได้ไหมครับ
‎ตอนดูฉากนั้น ผมสาบานเลยว่าเห็น...
‎- ครับ ‎- ฉันก็เห็นค่ะ
‎- รอยจูบที่ต้นคอของเขา ‎- เอ๊ะ
‎- ผมคิดว่าเห็นอะไรแวบๆ ‎- ตรงนั้นเลย
‎ความสงสัยพุ่งขึ้นมาเลยนะครับ
‎รู้สึกถึงความกดดัน
‎ตอนผมเห็นนี่ ‎ได้ยินเสียงเพลงประกอบลอยมาเลย
‎ผมไม่เห็นนะครับเนี่ย
‎ฉันก็คิดว่าเห็นอะไรตรงต้นคอเขา
‎- แต่คิดว่าน่าจะเป็นแผลจากเล่นบาส ‎- ใช่ๆ ผมเองก็ไม่แน่ใจ
‎- ขอดูหน่อยครับ ‎- เราพลาดไป
‎เขาซุกผู้หญิงไว้เหรอเนี่ย
‎ถ้าเกิดเขาไม่ซุกผู้หญิงไว้ ‎จะทำตัวแบบนั้นทำไมคะ
‎- ก็จริง ‎- วีวี่สวยหยาดเยิ้ม
‎- แถมพวกเขาเข้ากันได้ดีมากเลย ‎- ใช่
‎ผูกพันกันได้ด้วย ‎เรื่องธรรมดาๆ อย่างพอนสึ
‎- เหมือนคนเป็นแฟนจริงๆ ‎- ใช่เลย
‎และอยู่ดีๆ เขาก็สร้างระยะห่างขึ้นมา ‎โดยใช้ข้ออ้างที่ฟังไม่ขึ้น
‎หรือถ้าเธอเกิดตัดสินใจจะอยู่ญี่ปุ่น
‎ฉันก็คงไม่สบายใจเหมือนกัน
‎ฉันเองก็ให้ความสำคัญ ‎กับความฝันของฉันที่สุด
‎ฉันไม่อยากให้เธอ ‎ล้มเลิกความฝันตัวเอง
‎เพื่อสนับสนุนความฝันฉัน ‎ไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
‎เขาไม่อยากเป็นคนผิด ‎ที่ทำให้เธอล้มเลิกเป้าหมายตัวเอง
‎เขาอยากปฏิเสธวีวี่ ‎โดยที่ไม่ถูกมองว่าเป็นคนร้าย
‎ผมสงสัยว่าเขามีแรงจูงใจอะไร
‎อยากรู้ว่า ‎พอเอมิกะรู้แล้วจะทำยังไงต่อ
‎เธอจะคุยเรื่องนั้น ‎ในห้องนอนผู้หญิงยังไง
‎หวังว่าเธอจะเล่านะครับ ‎เธอไม่ฉลาดเท่าไร น่ากังวลเหมือนกัน
‎(สัปดาห์ที่ 31)
‎ยินดีต้อนรับกลับ
‎(เป็นแค่การแสดง)
‎โอ้โฮ ร่าเริงจัง
‎- งั้นเหรอ นี่ปกตินะ ‎- อือ
‎เป็นไงบ้าง
‎- ไม่สบายใจเลย ‎- จริงเหรอ
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- บอกมา
‎ทำไมไม่สบายใจล่ะ
‎- เพราะวันนี้ตอนใหม่ฉายน่ะ ‎- งั้นเหรอ
‎- มีคนส่งข้อความมาหาฉันแล้ว ‎- ฉันคิดว่า...
‎ฉายวันนี้เหรอ
‎คุยกับพี่เรียวมาเป็นไงบ้าง
‎เราคุยกันหลายเรื่องเลย
‎งั้นตอนนี้เล่าหน่อยได้ไหม
‎ฉันรู้สึกไม่ดี ‎ถ้าพี่เขาไม่ได้เป็นคนบอกเอง
‎แค่นั้นล่ะ ‎แต่ฉันก็ดีใจที่ได้ฟังความจริง
‎- เขาเองก็... ‎- เหมือนฟังปริศนาเลย
‎คิดอะไรเยอะ เขาคิดเยอะมากเลย
‎ฉันแสดงความเห็นของตัวเอง ‎ให้เขาฟังไปเยอะแล้ว
‎จากมุมของฉัน...
‎ไม่ว่าไอ้โง่ที่ไหน ‎ก็รู้ว่าฉันสนใจอยู่
‎- ฉันเองก็เหมือนกัน ‎- อือ ก็เลย...
‎- ไม่รู้ว่ามีอะไร... ‎- ที่เขาไม่ยอมพูดอะไรเลย
‎- ใช่ๆ ‎- ทำให้ฉันรู้ว่านั่นล่ะคือคำตอบ
‎เราก็ไม่รู้หรอก ‎เขาอาจจะยังไม่ตัดสินใจก็ได้
‎แต่ถึงยังไง เขาก็ต้องตัดสินใจนะ
‎ไม่งั้นเราก็เดินหน้าต่อไปไม่ได้
‎แต่ถึงเขาจะมีคำตอบ ‎เขาเองก็ยังไม่พร้อมจะพูดอะไร
‎ทั้งสองคนยังไม่ได้บอก ‎ความในใจกับเขาตรงๆ เลย
‎ฉันว่าเขาก็พอรู้
‎- แต่เขาเองก็อยากได้ยินจากปาก ‎- เขาไม่มีทางไม่รู้หรอก
‎เขาอาจจะรู้ว่าทั้งสองคนรู้สึกยังไง ‎แต่เขาไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อ
‎- งั้นเหรอ ‎- ไม่รู้ว่าจะทำไงต่อเหรอ
‎ฉันต้องสารภาพรัก ‎เพื่อให้โดนปฏิเสธงั้นเหรอ
‎ฉันคงไม่อยากไปคุยเรื่องนั้นหรอก
‎เธอมาไกลขนาดนี้แล้ว
‎รู้แล้วว่าเขาพอจะรู้ ‎ว่าทั้งสองคนรู้สึกยังไง
‎ที่เหลือก็คือเปิดใจพูดทุกอย่างไปเลย
‎ฉันว่าเธอควรคุยกับเขา ‎ต่อให้มันอาจจะเจ็บปวด
‎ไม่งั้นก็จะหงุดหงิดใจไปเรื่อยๆ
‎ยิ่งได้ยินเธอพูดแบบนี้ ‎ก็ยิ่งชัดเลยว่า...
‎จบไม่สวยแน่เลย
‎ไม่ว่าทางไหนก็เจ็บปวดเท่ากัน
‎อือ...
‎(ทาวาตาริ เรียว 26 ปี ‎นักบาสเกตบอลอาชีพ)
‎(คิมุระ ฮานะ 22 ปี นักมวยปล้ำอาชีพ)
‎(โคบายาชิ ไค 25 ปี ฝันอยากเป็นตลก)
‎(มิซึโกชิ เอมิกะ 21 ปี ‎นักศึกษาปีสี่ ม.เจเอฟโอเบอร์ลิน)
‎(โทปาส จอห์นคิมเวอร์ลู 22 ปี ‎ผู้ช่วยส่วนตัว)
‎(วิโอเลตตา ราซดูมินา 24 ปี นางแบบ)
‎(เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020)
‎(มงเซนนากะโจ โตเกียว)
‎(ไฮเปอร์มิกซ์)
‎(เมกาลอสสปอร์ตคลับ)
‎(วิโอเลตตา ราซดูมินา 24 ปี ‎จากสาธารณรัฐบัชคอร์โตสถาน)
‎(ปี 2014 จบจากโรงเรียน ‎สอนภาษาญี่ปุ่นอินเตอร์คัลท์)
‎(ปี 2016 ลาออกจาก ‎วิทยาลัยบุนกะแฟชั่น)
‎(ปี 2017 เริ่มงานวงการบันเทิง ‎ความสัมพันธ์ล่าสุด สองปีครึ่ง)
‎ดูดีมากครับ
‎โอเค ดี
‎ช็อตต่อไป
‎พวกเธอนั่งเล่นตรงนี้กันทั้งวันเลย
‎(สี่ทุ่มครึ่ง)
‎ทำอะไรเหรอ
‎- ผมกลับมาบ้าน ‎- อือ
‎- แล้วเห็นเอมิกะหลับอยู่ ‎- เลยปลุกเหรอ
‎- ผมซื้อโค้กมา ‎- เปล่า
‎เลยถามว่าเธออยากดื่มไหม
‎อือ เรานั่งดื่มโค้กกัน
‎- แล้วก็นั่งดูยูทูบกันเลย ‎- อือ ใช่
‎ก่อนหน้านั้นเรานั่งฟังเพลง
‎- ฟังเพลงสักพักเลย ‎- ดีจัง
‎- ฟังเพลงคริสต์มาสซะส่วนใหญ่ ‎- ฟังแต่เพลงคริสต์มาสเหรอ
‎พอเลย พูดอะไรน่ะ
‎พวกเธอนี่มัน...
‎ก็คริสต์มาสเริ่มเดือนนี้นี่ครับ
‎- เราฟังเพื่อให้อินไง ‎- น่ารักจัง อิจฉาแล้วเนี่ย
‎เธอสองคนนี่มันคู่หูชูชื่นชัดๆ
‎แล้วได้นัดกันออกไปเที่ยวอีกไหม
‎ยังไม่ได้คุยกันเลย
‎- อือ ‎- ยังเหรอ
‎ฉันผิดเอง โทษทีที่จุ้นจ้านนะ
‎ฉันลืมโทรศัพท์ไว้ข้างล่างหรือเปล่า
‎- อยู่ไหนล่ะ ‎- หือ น่ารักจัง
‎- น่ารักมากเลย ‎- ใช่ไหม
‎- น่ารัก ‎- ซื้อจากไหนน่ะ
‎ไคหลับอยู่เหรอ
‎ไม่รู้เหมือนกันว่าทำอะไรอยู่ พี่ไค
‎ช่วงนี้ไม่ค่อยเจอเขาเลย เจอบ้างไหม
‎เมื่อเช้าเจออยู่นะ
‎เขานอนอยู่ในห้อง ‎ปกติไม่ค่อยได้มานอนเลย
‎ทำไมเขาไม่นอนในห้องล่ะ
‎ฉันเองก็สงสัยว่า ‎เราทำให้เขาอึดอัดหรือเปล่า
‎- เขาให้ความสำคัญกับเวลาส่วนตัว ‎- แต่ส่วนตัวตลอดเวลาเลย
‎อือ แต่ฉันว่าเขาคงอยากอยู่คนเดียว ‎เพื่อชาร์จแบต
‎แต่ถ้าเป็นแบบนั้น
‎จะสมัครมาอยู่เทอร์เรซ เฮาส์ทำไม ‎ถ้าเป็นคนเก็บตัวขนาดนั้น
‎- เขาไม่ตื่นมาทักทายด้วยซ้ำ ‎- เดี๋ยวลองไปปลุกเขาดีกว่า
‎- ไปดูว่าเขาเป็นไง ‎- ก็ดีนะ
‎พรุ่งนี้ไปเที่ยวกันไม่ใช่เหรอ
‎- อือ นัดกันไว้ ‎- ก็ไปคอนเฟิร์มได้
‎- วันกระโดดแทรมโปลีน ‎- จริงด้วย
‎หลับสนิทเลย
‎- นอนอยู่เหรอ ‎- นอนตลอดแหละ
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- อรุณสวัสดิ์
‎รู้ไหมว่าฉันเข้ามา
‎ก็ไม่...
‎- ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเลยนอนพัก ‎- เป็นอะไร
‎- ไม่สบายเหรอ ‎- อือ
‎- จริงเหรอ ‎- นิดหน่อยน่ะ
‎- ยืนไม่ได้เลย ‎- ไม่ดีแล้วมั้ง
‎เอ๊ะ เดี๋ยวนะ
‎ดูไม่ออกว่ามีไข้ไหม
‎ฉันรู้ว่าเรานัดกันพรุ่งนี้ ‎แต่เลื่อนไปก่อนดีกว่าไหม
‎ฉันต้องเพลาๆ หน่อย ‎แล้วก็ดูแลตัวเองให้ดีกว่านี้
‎ช่วงนี้เต็มที่กับชีวิตเหรอ
‎- วุ่นวายมากเลย ‎- เครียดเหรอ
‎ฉันวาดรูปเยอะมาก แล้วก็แสดง ‎เดี่ยวไมโครโฟนอาทิตย์ละสองรอบ
‎วันนี้ฉันไปทำงานก่อสร้าง
‎อ๋อ
‎ช่วงนี้เห็นขลุกอยู่แต่ในห้องพักผ่อน
‎เหมือนย้ายมาอยู่ในนี้เลย
‎เหมือนเป็นห้องฉันไปแล้ว
‎ไม่ชอบห้องนอนตัวเองเหรอ
‎ฉัน...
‎ชอบใช้เวลาอยู่คนเดียวมากกว่าน่ะ
‎แต่ถ้าคนอื่นได้รู้จักพี่มากขึ้น ‎ก็จะดีกับพวกเขาด้วยนะ
‎- ฉันเองก็ไม่รู้จักพี่เท่าไรหรอก ‎- ก็คงใช่
‎ฉันรู้ว่าไม่ค่อยพูด ‎เรื่องตัวเองเท่าไร
‎ฉันก็มาเล่าแต่เรื่องตัวเอง ‎ให้ฟังตลอดเลย
‎- เป็นบทสนทนาข้างเดียว ‎- ไม่เป็นไรหรอก
‎ฉันว่าสนุกดี ‎หมายถึงว่าสนุกที่ได้คุยกัน
‎- เหรอ ‎- อือ
‎เราต้องจัดการให้พี่ ‎กลับมาเข้ารูปเข้ารอย
‎มารักษาสิ่งที่พี่กำลังเจอกันเถอะ
‎พอคุยกับเธอ ‎ฉันก็รู้สึกดีขึ้นนิดหนึ่งแล้วล่ะ
‎จริงเหรอ
‎ฉันทำซุปไว้ ‎ใส่ผักกับหัวหอมเยอะมากเลย
‎จริงเหรอ
‎- ไม่รู้ว่าจะอร่อยไหม ‎- ต้องอร่อยแน่ๆ
‎ถ้าหิวก็กินนะ ใส่ไข่ด้วยก็ได้
‎- ขอบคุณนะ ‎- กินหน่อยนะคะ
‎พี่มีไข้จริงๆ ด้วย ‎ดูออกเลยว่าหน้าแดง
‎- อย่าให้เทอร์มอมิเตอร์เอียงนะ ‎- ห้ามเอียงเหรอ
‎หน้าเขาดูแดงๆ ไหม
‎- ฉันกินซุปเธออีกชามนะ ‎- กินเลย
‎- อร่อยจัง ‎- เหรอ
‎- อร่อยใช่ไหม ดีใจจัง ‎- อร่อยมาก
‎- หอมมากเลย ‎- อร่อย
‎เทอร์มอมิเตอร์ขึ้นว่าเท่าไร
‎- ขอดูได้ไหม ‎- ก็ 38 องศาน่ะ
‎- สูงนะ ‎- แย่แล้ว
‎- เป็นไข้จริงๆ ด้วย ‎- อันตรายนะ
‎พี่ก็ตัวร้อนๆ จริง
‎ไข้สูงขนาดนั้นเดี๋ยวก็สลบหรอก
‎ฉันว่าเราน่าจะยังมีแผ่นประคบ ‎ในตู้เย็นนะ
‎แผ่นชิลพลาสเหรอ เอาไหมคะ
‎อือ ลองสักอันก็ได้
‎- จะลองเหรอ ‎- "ลอง" เหรอ
‎- ไม่เคยใช้เลยเหรอ ‎- ไม่เคยเลย
‎เสยผมหน่อยได้ไหม
‎นี่ครั้งแรกเลยที่แปะให้คนอื่น
‎โรแมนติกอะไรอย่างนี้
‎เย็นจัง
‎- ได้ไหม ‎- อือ ดีแล้ว
‎- อยากได้อะไรก็บอกนะคะ ‎- อือ
‎- ถ้าคลื่นไส้ก็บอกเรา ‎- ได้เลย
‎พี่เรียวกับฉันจะดูแลพี่ไคเอง
‎พี่เรียวกลับบ้านหรือยัง
‎เขาอยู่บ้านนะ แต่นอนเร็ว
‎หลับแล้วเหรอ
‎- ไปนอนแล้วเหรอ ‎- คิดว่างั้นนะ
‎- น่าจะใช่ ‎- ไม่ได้ออกมาจากห้องเลย
‎(บ่ายโมง)
‎เคยดู "ปู่ซ่าบ้าพลัง" ไหม
‎เหมือนปาร์ตี้เซอร์ไพรส์อยู่นะ
‎- ว่าไง ‎- กินมันเผาไหม
‎อยากกินอยู่แล้ว
‎- อยากกินเหรอ ‎- อยากกินๆ
‎- ขอบคุณนะ ‎- เหมือนฉันเอา...
‎- เหล้าใส่ถุงกระดาษให้เลย ‎- จริงด้วย
‎- ว่าไง ‎- ว่าไง
‎แล้วเป็นไงบ้าง
‎- สบายดี ‎- แล้วที่เป็นไข้ล่ะ
‎- ไข้ลดแล้ว ‎- ดีขึ้นแล้วใช่ไหม
‎- อือ ‎- ดีแล้ว
‎นายซ้อมแสดง ‎เดี่ยวไมโครโฟนทุกวันเลยเหรอ
‎ใช่แล้ว
‎สิ่งที่ยากคือ...
‎มีมุกที่ฉันว่ามันตลกเยอะเลย
‎- แต่คนไม่เข้าใจใช่ไหม ‎- ใช่
‎ฉันว่าน่าจะง่ายกว่านะ ‎ถ้านายขยายความจากสิ่งที่...
‎- เกี่ยวข้องกับประสบการณ์ตัวเอง ‎- ก็จริง
‎น่าจะพูดได้เยอะกว่า
‎อย่างมุกของนายวันก่อน ‎เรื่องมนุษย์เงินเดือนญี่ปุ่น
‎เพราะไม่ได้เป็นเรื่องที่ ‎มาจากประสบการณ์ตัวเอง
‎ก็ดูเหมือนไม่มีอะไร ‎ให้ลงรายละเอียดเพิ่มเติม
‎ฉันว่าคนดูเองก็พอจะมองออก
‎มีสิ่งที่คิดในหัวจนทำให้ ‎นอนไม่หลับบ้างไหม
‎เรื่องนั้นล่ะ ‎คือหัวข้อที่นายควรพูดถึง
‎สิ่งที่นายหลงใหล
‎มีคำถามหนึ่ง...
‎ที่ฉันคิดใคร่ครวญตลอดเลย ‎"ฉันมีชีวิตอยู่ไปทำไม"
‎นายสงสัยเรื่องนั้นจริงๆ เหรอ
‎อือ ฉันอยู่ที่นี่ทำไม...
‎นายไม่ได้พูดเพราะว่า
‎- อยากดูเท่ใช่ไหม ‎- เปล่าเลย
‎สิ่งที่นายหยิบยกขึ้นมา ‎มันดูล่องลอยไปหมดเลย
‎ไม่มีทิศทาง แล้วก็คิดตามได้ยาก
‎ตอนแรกนายมีแรงจูงใจอะไร ‎ถึงได้เข้ามาเทอร์เรซ เฮาส์ล่ะ
‎ฉันอยากจะ...
‎สานสัมพันธ์กับคนอื่นมากขึ้น
‎ได้มุมมองใหม่ๆ ในชีวิต แล้วก็...
‎อยากเจอคนที่
‎ฉันเรียกได้ว่า ‎เป็นเพื่อนไปตลอดชีวิตได้
‎แล้วนายมาปลีกวิเวกอยู่ชั้นบนทำไมล่ะ
‎ทำไมถึงปลีกวิเวกตัวเอง
‎นายเข้าใจเทอร์เรซ เฮาส์ ‎ผิดไปหรือเปล่า
‎ถ้านายอยากอยู่คนเดียว ‎จะอยู่บ้านนี้ไปทำไมล่ะ
‎ถ้านายได้ใช้เวลากับคนอื่นมากขึ้น
‎นายจะได้เข้าใจว่าพวกเขาขำอะไรกัน
‎- เรียนรู้จากตรงนั้นก็ได้ ‎- เข้าใจแล้ว
‎นายเป็นคนเก็บตัวมาก
‎จนบางทีฉันคิดว่า ‎นายใช้เวลากับตัวเองมากไป
‎ฉันอยากเห็นนายออกจากกระดอง
‎ฉันไม่ค่อยเห็นนายแสดง ‎ตัวตนที่แท้จริงออกมาเลย
‎มันสะท้อนออกมาในชีวิตบ้านนี้ ‎แล้วก็มุกตลกด้วย ทุกอย่างเชื่อมกัน
‎(สี่ทุ่ม)
‎อ้าว ยินดีต้อนรับกลับ
‎- ยินดีต้อนรับ อยู่บ้านเหรอ ‎- ยินดีต้อนรับ
‎- ฉันเพิ่งกลับมา ‎- ไหน ขอดูหน่อย
‎- ตายแล้ว ‎- ใครกล้าฝากรอยแผลบนหน้าพี่
‎- แย่เนอะ ‎- ตาตกๆ สุดที่รักของเรา
‎- น่าจะเจ็บนะคะ ‎- สุดๆ เลย
‎- ไม่เจ็บเลย ‎- ไม่เจ็บเหรอ
‎ตอนที่โดนกระแทกเจ็บมากเลย ‎แต่ตอนนี้ไม่ค่อยเท่าไรแล้ว
‎โดนตอนแข่งเหรอคะ
‎- หมายถึงตอนซ้อมน่ะ ‎- อือ
‎แย่จัง
‎หน้าหล่อๆ ของนาย ‎แต่ฉันว่าก็ทำให้นายหล่อขึ้นนะ
‎คนอื่นอยู่บ้านไหม
‎- น่าจะมีแค่พวกเรานะ ไคอาจจะอยู่ ‎- อือ ไคน่าจะอยู่บ้าน
‎หลังจบเกมสุดสัปดาห์นี้
‎ฉันจะได้พัก
‎- ไม่มีซ้อมด้วย ‎- ตั้งแต่อาทิตย์หน้าเหรอ
‎- เหรอ ‎- ใช่ อาทิตย์หน้า
‎- จริงเหรอ ‎- ใช่
‎- อาจมีอะไรให้ทำหน่อย ‎- ว่างหลังวันจันทร์เหรอ
‎ใช่ อยากกินข้าวกับทุกคน
‎เธอบอกว่าอยากจัดปาร์ตี้ใช่ไหม
‎อ๋อ จำได้ แต่ยังหาวันดีๆ ไม่ได้
‎ตอนแรกเธอชวนให้ไปตั้งแคมป์ใช่ไหม
‎- แต่ต้องเตรียมอะไรเยอะเลย ‎- หนาวไปด้วย
‎- ก็จริง ‎- เราเลยไม่ไปกัน
‎แต่ยังอยากเที่ยว ‎แบบไปเช้าเย็นกลับใช่ไหมล่ะ
‎ใช่
‎วันที่ 19 ไหม
‎หลายคนบอกว่าวันนั้นว่างนะ
‎วันนั้นกับวันที่ 21
‎- ว่างไหม วันที่ 19 ‎- ว่าง เรียวล่ะ
‎- ว่าง ‎- มิซึโกชิล่ะ
‎ว่างๆ
‎งั้นเหลือแค่ถามอีกสามคน
‎ดีเลย
‎เจ็บไหมคะ ไหวไหม
‎ให้ฉันจูบปลอบไหม
‎ให้ฉัน...
‎แป๊บเดียวหายเลยล่ะ
‎โทษที ตรงไปใช่ไหม
‎ฉันว่าบางทีตัวเองก็ตรงเกิน
‎- เขาไม่ได้เขินที่ได้ฟัง ‎- เปล่าเลย
‎ดูเหมือนเขาไม่ได้อยากให้พูด
‎อยู่ดีๆ ก็เปลี่ยนเกินไปหน่อยว่าไหม
‎- ต้องมีอะไรแน่ๆ ‎- ท่าทีเขากลับตาลปัตรเลย
‎เขาไม่โอเคแล้วเหรอ
‎- เกิดอะไรขึ้นนะ ‎- หรืออาจจะเกี่ยวกับรอยจูบ
‎อาจจะเป็นต้นตอก็ได้
‎- ว่างั้นไหม ‎- เขาไม่ได้คบกับเอมิกะ
‎แต่เป็นเพื่อนอย่างว่ากันหรือเปล่านะ
‎- ก็เป็นไปได้ ‎- ก็จริง เพราะสองคนนั้น...
‎ก็เคยอะไรๆ แล้ว หมายถึง...
‎มีช่วงที่สองคนนั้น ‎แตะเนื้อต้องตัวกัน
‎- แบบนี้ ‎- ใช่ๆ ผมจำได้
‎- ท่านี้ใช่ไหม ‎- นั่นล่ะค่ะ
‎ระหว่างสองคนนี้อาจจะมีอะไร
‎แต่ยังไงก็ตาม
‎- ท่าทีของเขาต่อวีวี่... ‎- แปลกไปมากเลย
‎อยู่ดีๆ เขาก็ไม่สนใจเธอแล้ว
‎ความสนใจเขาติดลบเลย ‎เขาดูรำคาญเธอด้วยซ้ำ
‎- สงสารวีวี่ ‎- เขาไม่เคยสนใจเรื่องความรักเลย
‎ฉันว่าเขามาเพื่ออาชีพบาสเกตบอล
‎นั่นแรงจูงใจเขาสินะ
‎แต่เขากับวีวี่ผูกพันกัน ‎ด้วยภาพอนาคตที่สวยงามมากนะคะ
‎พวกเขาคุยกันว่า ‎อยากได้คนที่มาเป็นคู่ชีวิต
‎ตอนนั้นสองคนนี้ดูกระตือรือร้น ‎กับการหาแฟน
‎ใช่ครับ
‎พอเห็นคุยกันแบบนี้แล้วเศร้าเลย
‎วีวี่พยายามมากแล้ว
‎จนถึงตอนนี้ เอมิกะรู้แล้วว่า ‎เรียวไม่ได้ชอบทั้งวีวี่และฮานะ
‎แต่เธอก็ยังไม่ได้บอกทั้งสองคน
‎เธอเชียร์ให้ทั้งสองคนสารภาพรัก ‎แต่ถ้าเธอเองก็มีความสัมพันธ์กับเขา
‎- แบบนี้เลวร้ายสุดๆ เลยนะคะ ‎- โหดมาก
‎เธอกับโทปาส ‎ก็พัฒนาความสัมพันธ์ไปด้วย
‎ผมว่าเธอใช้โทปาสบังหน้า
‎- คิดงั้นจริงๆ เหรอ ‎- โอ้โฮ ผมนี่มีไฟเลย
‎แบบนั้นก็บ้าแล้ว
‎ตั้งสมมติฐานแบบนักสืบก็สนุกดีเนอะ
‎- ครับ ‎- ได้ยินคุณพูดแบบนั้นยิ่งมีแรงใจ
‎คงเพราะเขาหลบหน้าวีวี่ ‎แต่พูดถึงเอมิกะบ่อยมาก
‎- เห็นด้วย ‎- เขาเรียกเธอด้วยนามสกุลด้วย
‎- นั่นก็ด้วย ดูสนิทกันมากเลย ‎- จริงค่ะ
‎- เรียกเธอแบบนั้นดูสนิทสนมกันนะ ‎- สองคนนี้คงสนิทกัน
‎- สุดยอดเลย ‎- สุดยอด
‎อยากดูที่เหลือแล้ว
‎ผมชอบที่วีวี่กับไค ‎เปิดใจคุยกันด้วยครับ
‎วีวี่พูดความจริงตลอดเลย
‎- เธอใส่ใจคนอื่นจริงๆ นะคะ ‎- เป็นคนดีมากเลย
‎- เป็นคนซื่อตรง ‎- ใช่ไหมคะ
‎ไม่มีข้อเสียเลย
‎- เรายังไม่เห็นข้อเสียเลย ‎- ใช่
‎ยังไม่มีจุดที่ไม่ดีเลย
‎- แล้วโทปาสเป็นยังไงบ้างครับ ‎- ตอนนี้
‎โทปาสดูมีความสุขมากนะครับ ‎เพราะรู้ว่าเอมิกะก็สนใจเขา
‎ดูเหมือนเขาจะเล่าให้ ‎คุณลิลลี่ฟังหมดเลย
‎(ลิลลี่ แฟรงกี้)
‎- งั้นเหรอ ‎- ก็พอนึกภาพออก
‎ผมว่าผู้จัดการผม ‎น่าจะไม่ได้รับเลือกเพราะโทปาส
‎เป็นไปได้
‎(สามทุ่มครึ่ง)
‎เลือกร้านวันที่ 19 หรือยัง
‎- ยังเลือกอยู่เลย ‎- ไปร้านบาร์บีคิวกันไหม
‎บาร์บีคิวก็ดีนะ แต่ถ้าลำบาก
‎- เรากินข้าวเย็นปกติที่บ้านก็ได้ ‎- อือ
‎ไปอาบน้ำก่อนนะ
‎- แล้วเจอกัน ‎- ขอให้สนุกกันนะ
‎ไปเข้าห้องน้ำนะครับ
‎- พี่เรียว แล้ว... ‎- หือ
‎มีเรื่องอะไรเหรอคะ
‎- ทำไมอยู่ๆ อยากกินข้าวกับทุกคน ‎- ก็แค่...
‎ฉันต้องหาเวลามาอยู่กับทุกคน ‎ตอนที่ทำได้ ก่อนจะกลับไปยุ่งอีก
‎ตกใจหมดเลย นึกว่ามีเรื่องอะไร
‎นั่งตรงนี้ดีกว่า
‎- ก็จริง ‎- พอนั่งด้านเดียวกันแล้วแปลกๆ
‎ช่วงนี้พี่ชอบใครเหรอคะ
‎- เจอผักที่ชอบหรือยัง ‎- อือ
‎เจอแล้ว
‎- งั้นเหรอ ‎- ผักที่ชอบคือ...
‎กระเจี๊ยบ
‎- แล้วสนใจใครหรือยัง ‎- คนที่ชอบเหรอ
‎ยังไม่มี
‎วันก่อน
‎เอมิกะชวนพี่ไปคุย ‎ในห้องพักผ่อนใช่ไหม
‎คุยเรื่องอะไรกันเหรอ
‎ก็...
‎เธอถามว่าฉันคิดยังไง ‎กับฮานะ กับวีวี่
‎- แล้วตอบเธอว่าไงเหรอ เอาจริงๆ ‎- อยากรู้เหรอ
‎- อือ อยากรู้ ‎- แน่ใจเหรอ
‎ก็...
‎ฉันบอกเอมิกะว่า...
‎ตอนนี้ฉันไม่ได้มีความรู้สึก
‎แบบพิเศษให้เธอเลย
‎อือ
‎แต่จากมุมของฉัน
‎ฉันก็ยังไม่ได้ยินว่า ‎เธอกับวีวี่รู้สึกยังไงกับฉัน
‎ฉันรู้สึกว่าไม่อยู่ใน ‎จุดที่ตัวเองจะเดาไปเองได้
‎ฉันก็เลยไม่ได้...
‎ตั้งใจจะคุยเรื่องนี้กับเธอ
‎- อะไรนะ ‎- ฉันบอกไปแบบนั้น
‎แต่ตอนนี้พี่พูดถึงแล้วนะ
‎- ก็เธอถามนี่ แค่นั้นเอง ‎- ก็จริง
‎งั้นตอนที่บอกว่า
‎ไม่ได้มีความรู้สึกพิเศษอะไร ‎หมายถึงพี่วีวี่กับเอมิกะด้วยเหรอ
‎ถ้าตอบกว้างๆ ก็ใช่
‎- "ตอบกว้างๆ " หมายความว่าไง ‎- ก็...
‎ฉันมองเธอสามคนเป็นเพื่อน
‎อือ
‎เข้าใจแล้ว
‎- ฉันก็พยายามใส่ใจเรื่องนี้นะ ‎- พี่ระวังคำพูดมากเลย
‎ฟังแล้วก็ "ยอดเลย คนคนนี้"
‎เวลาพูดถึงความรู้สึกตัวเอง ‎ฉันคิดและระวังคำพูดไม่ได้หรอก
‎อือ ก็...
‎เมื่อวานฉันดูหนังโรแมนติกที่สุดเลย
‎เรื่องอะไรเหรอ
‎ในเน็ตฟลิกซ์น่ะ ลืมชื่อ
‎อยากดูไหม
‎- ฉันก็ว่าจะดูอะไรเหมือนกัน ‎- หือ
‎- อยากดูหนังก่อนไปนอน ‎- ดูด้วยกันไหม
‎- ยินดีต้อนรับกลับ ‎- กลับมาแล้วค่ะ
‎- เมาใช่ไหม ‎- เปล่าเลย
‎- ไม่ได้เมาเลย ‎- ไม่เมาเหรอ
‎วันนี้สนุกจังเลย
‎- ไปห้องนั่งเล่นนะ ‎- หือ
‎- ห้องนั่งเล่นเหรอ โอเค ‎- จะดูหนังไหม
‎อือ ก็ได้นะ
‎ดีจัง ดูแบบนี้ดีไหม
‎- หมายความว่าไง ‎- แบบนี้
‎มีเรื่องที่ฉันอยากคุยกับเรียวด้วย
‎- รู้อยู่แล้วสินะ ‎- เลิกดูหนังเถอะ
‎มาคุยเรื่องนั้นกัน ‎เลิกดูหนังแล้วคุยกันเถอะ
‎เธออยากคุยเรื่องอะไร
‎พูดง่ายๆ คือ
‎ก็เห็นได้ชัดใช่ไหมว่าฉันชอบนาย
‎- อือ ‎- ใช่ไหม
‎ฉันไม่รู้ว่าทำไม ‎แต่รู้สึกสปาร์กกับนาย
‎- สปาร์กเหรอ ‎- อือ
‎ก็เลย...
‎อยากรู้ว่าเรารู้สึกเหมือนกันไหม
‎- ว่าฉันรู้สึกยังไงกับเธอเหรอ ‎- ใช่
‎เธอแค่สงสัยในตัวฉันใช่ไหม
‎เดี๋ยวก่อน นี่ตอบคำถามด้วยคำถามเหรอ
‎ไม่ยุติธรรมเลย
‎งั้นลองอีกที
‎ถ้าถามว่าฉันรู้สึกยังไงกับเธอ
‎ฉันก็จะตอบแบบที่ฉันเพิ่งตอบ
‎เดี๋ยวนะ...
‎- ไม่เห็นเข้าใจเลย ‎- ฟังก่อนๆ
‎เธอแค่สนใจในตัวฉันนิดหน่อยใช่ไหม
‎เดี๋ยวๆ สรุปนายรู้สึกยังไงกันแน่
‎- ฉันเองก็คิดไว้เหมือนกัน ‎- ใช่ไหม แล้ว...
‎- แต่ฉัน... ‎- งั้นก็บอกมาสิว่ารู้สึกยังไง
‎- ฟังก่อนนะ ขอล่ะ แค่... ‎- ฟังเหรอ
‎นายคิดว่าฉันมานั่งตรงนี้ ‎นอนดูหนังใกล้ๆ นาย
‎- เพราะฉันสนใจนายนิดๆ เหรอ ‎- เปล่า
‎ฉันแสดงออกชัดเจนมากเลยนะ
‎- ก็ชัด... ‎- ชัดอยู่แล้ว
‎- ก็... ‎- อย่าบอกนะว่าดูไม่ออก
‎แล้วเธอเคยบอกฉันตรงๆ ไหม ‎ว่ารู้สึกยังไง
‎ยังไม่เคย
‎แต่ฉันเคยบอกแน่ๆ ว่าสนใจนาย
‎โอเค เข้าใจแล้ว
‎ขอแบบง่ายๆ เลยนะ
‎ถ้าอยากให้เป็นแค่เพื่อนก็บอกมา
‎อือ
‎ถ้าอยากใกล้ชิดกันมากขึ้น ‎ก็แสดงให้เห็นแล้วกัน
‎อยากได้คำตอบตอนนี้เหรอ
‎- อยากได้ยินว่าฉันรู้สึกยังไงใช่ไหม ‎- ใช่
‎ฉันว่าเธอเป็นคนสวยมาก
‎คุยกับเธอแล้วสนุก
‎ฉันรู้สึกว่าเราให้ความสำคัญ ‎กับอะไรเหมือนๆ กัน
‎- อือ ‎- อือ
‎ฉันก็คิดแบบนั้น
‎- แต่ว่า แต่... ‎- อือ
‎เดี๋ยวนะ...
‎แต่อะไร
‎เธอบอกว่าอยากย้ายไปอเมริกา ‎เพื่อเป็นนักแสดง
‎- ฮอลลีวู้ดใช่ไหม ‎- ใช่
‎ฉันเลยคิดว่าในความเป็นจริง ‎เราคงคบกันไม่ได้
‎ฉันเองก็ทำตามฝันแบบเดียวกัน
‎ในการเป็นนักบาสเกตบอล ‎ฝันมาตั้งแต่สามขวบ
‎ฉันเลยรู้ว่า...
‎รู้ว่าการมีความฝัน ‎สำคัญขนาดไหนน่ะเหรอ
‎มันไม่ใช่เรื่องที่เธอจะล้มเลิก
‎ด้วยเหตุผลไม่เข้าท่า
‎อย่างการมาชอบฉัน
‎แสดงว่านายไม่ได้ชอบฉันมากพอ ‎ที่จะบอกให้ฉันอยู่เคียงข้าง
‎ไม่เกี่ยวกับว่าฉันชอบเธอมากแค่ไหน ‎แต่ฉันคงไม่ขอแบบนั้น
‎ไม่ใช่ว่าฉันไม่สนใจเธอ ‎หรือไม่ได้มีความรู้สึกอะไร
‎แต่ฉันอยากให้เธอ ‎ทำความฝันให้เป็นจริง
‎พูดเรื่องอะไรน่ะ
‎อยากให้เราสนิทกันกว่านี้ไหม
‎- อือ ‎- รู้สึกแบบนั้นไหม
‎รู้สึกๆ แต่ว่ามี "แต่" ตลอดเลย
‎ไม่ "แต่" สักเดี๋ยวได้ไหม
‎สำหรับฉัน ระยะทางเป็น...
‎เรื่องไม่สำคัญเลย ‎เมื่อเทียบกับภาพรวม
‎อือ แต่ฉันรู้สึกว่ามันสำคัญนะ
‎ฉันรู้ว่าเธอไม่อยากได้ยินอะไรแบบนี้
‎แค่นายไม่รู้หรอกว่าจะเป็นยังไง
‎- อะไรๆ จะเปลี่ยนไปเหรอ ‎- นายไม่รู้หรอก
‎ฉันอาจจะหางานดีๆ ทำที่นี่ ‎แล้วอยู่ญี่ปุ่นต่อไปก็ได้
‎- สายเกินกว่าจะคิดแบบนั้นแล้ว ‎- สายไปเหรอ
‎ฉันไม่คิดว่าจะเป็นไปได้
‎- คนเรามีทางเลือก... ‎- ไม่ยุติธรรมเลย
‎- เรามีทางเลือก... ‎- ไม่ยุติธรรมสุดๆ
‎ทำไมกลายเป็นฉันไม่ยุติธรรมล่ะ นี่
‎ที่จะพูดคือยังมีอะไรต้องคิดอีกเยอะ
‎- แต่เราก็มีทางเลือก ‎- แบบนั้นล่ะ
‎- แล้ว... ‎- โอเคๆ
‎เวลาเราเจออะไรที่รู้สึกว่ามีคุณค่า
‎เราก็ปรับชีวิตให้เข้ากับสิ่งนั้นได้
‎ไม่จำเป็นต้องแปะป้ายว่า ‎"ทิ้งความฝัน" ฉันว่าก็เกินไป
‎เราหาทางออกได้ตั้งหลายทาง
‎แต่นายตัดสินทุกอย่างไปแล้ว
‎เธอนี่ช่างคิดนะ
‎- สมเป็นเธอ ช่างคิด ‎- ก็ไม่ใช่...
‎นายมองหาคนแบบไหนเหรอ
‎อยากได้คนที่ไม่มีความทะเยอทะยานเหรอ
‎ไม่ใช่แบบนั้น
‎ฉันแค่ไม่อยากคบทางไกล
‎- เข้าใจแล้ว โอเค ‎- นั่นละ ฉันไม่ต้องการแบบนั้น
‎แต่ฉันกำลังพูดว่า ‎นายบอกอนาคตไม่ได้หรอก
‎ฉันไม่เข้าใจว่าเธอพูดจากอะไร
‎อย่างนี้นี่เอง
‎แต่ว่า...
‎ฉันก็ยังอยากดูหนังกับเธอนะ
‎แล้วก็ชอบคุยกับเธอแบบนี้
‎ฉันชอบใช้เวลากับเธอ ‎และยากที่จะห้ามตัวเอง
‎ฉันแค่...
‎ไม่มีความกล้าพอจะจบความสัมพันธ์ ‎ฉันอยากให้นายเป็นคนตัดสินใจ
‎บอกทีว่าระหว่างเรายังมีหวัง
‎- อยากได้คำตอบเหรอ ‎- อือ
‎- ตอนนี้เหรอ ‎- ตอนนี้ไม่เหมาะเหรอ
‎อือ...
‎อยากกลับมาคุยเรื่องนี้กันอีกเหรอ
‎อือ
‎- คุยกันทีหลังใช่ไหม ‎- อือ
‎โอเค
‎อะไรล่ะเนี่ย แย่มากเลย
‎- ไม่ไปถึงไหนเลย ‎- ผิดหวังจัง
‎- แย่มากเลยเนอะ ‎- ไม่ดีเลย
‎แย่มากๆ
‎ในฐานะผู้ชาย ผมหวังว่า ‎เขาจะตัดสินใจแก้ปัญหาได้ดีกว่านี้
‎ที่คุยกันทั้งหมด ‎เขาเอาแต่เลี่ยงคำถาม
‎วีวี่ทุ่มสุดตัวแล้วก็ทำตัวเองเจ็บ
‎เธอสาบานว่าจะไม่เริ่มพูดก่อน
‎- แต่สุดท้ายก็เริ่ม ‎- ใจกล้ามากเลย
‎เขาไม่ตอบรับความรู้สึกเธอ ‎อย่างที่ควรจะเป็น
‎- จริงด้วย ‎- ใช่เลย
‎เขาลังเลที่จะแสดงความรู้สึก
‎เพราะมีโอกาสที่จะต้องคบกันทางไกล
‎ไม่เข้าใจเรียวเลยว่า
‎เขาไม่ชอบเธอจริงๆ ‎หรือเขาตัดใจจากเธอไปแล้ว
‎เหมือนเป็นบทสนทนาข้างเดียวเลย ‎ได้ยินแค่สิ่งที่วีวี่รู้สึก
‎ใช่ ไปโยนลูกลงห่วง ‎แล้วก็เลิกดึงเช็งสักที เรียว
‎เขาไม่ชอบเธอจริงๆ ‎หรือนิสัยเขาเป็นคนไม่เด็ดขาดคะ
‎ยังไงกันแน่
‎เขาบอกว่าไม่อยากขัดขวาง ‎การทำตามฝันของเธอ
‎เป็นทางดีที่สุดที่จะโทษอย่างอื่น ‎เพื่อทำให้ตัวเองดูดี
‎ทำให้เขาไม่ต้องรับผิดชอบ ‎ต่อความผิดอะไรเลย
‎เขาคิดว่าจะรอดตัวไปง่ายๆ
‎แต่วีวี่บอกว่าเธอปรับได้ ‎ถ้าเจอสิ่งที่สำคัญ
‎เธอเสนอทางเลือกอื่น
‎แล้วเขาก็ตอบว่า "เธอนี่ช่างคิดนะ"
‎- "ไม่ยุติธรรม" ‎- ไม่ยุติธรรมสำหรับเขา
‎มีปัญหาอะไรเหรอ
‎เห็นด้วย
‎เขาพูดลอยไปลอยมาเพื่อปกปิดความจริง
‎เขารับมือสถานการณ์ได้ใจร้ายมากเลย
‎- ใช่ ‎- เราจะไม่คิดแบบนั้นได้ไง
‎เขาไม่พูดออกมาตรงๆ ‎ว่าระหว่างเราเป็นไปไม่ได้
‎- ยากเย็นอะไรขนาดนั้น ‎- ไม่รู้สิ
‎เขาบอกว่าชอบดูหนังด้วยกัน
‎- ชอบใช้เวลาด้วยกัน ‎- เขาอยากให้ไม่มีสถานะ
‎ฉันคิดแบบนั้นนะคะ
‎เขาน่าจะจัดเลย ลุยเลยสิ
‎แต่ผมก็ไม่ใช่คนที่ต้องตัดสินใจ
‎แต่คุณพูดถูกนะครับ
‎เราไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่รออยู่ ‎ลับขอบฟ้าคืออะไร ถ้าไม่ก้าวออกไป
‎ลับขอบฟ้าไปด้วยกันได้แล้ว
‎- ในที่สุด ‎- ใช่ไหมล่ะ
‎ไม่มีอะไรตรงกว่านี้อีกแล้ว
‎- เขาคงแค่อยากหยอกเธอไปเรื่อยๆ ‎- น่าจะแบบนั้น
‎- เขาไม่ได้จริงจังกับเธอเลย ‎- เนอะ
‎เขาแค่อยากหยอดไปเรื่อยๆ ‎แล้วก็อยู่ไปแบบกิ๊กๆ กั๊กๆ
‎ใช่เลยค่ะ
‎แล้วก็คอยมีคนมาบอกว่าเขาน่ารัก
‎ผมว่าใครเห็นก็คงคิดแบบนี้
‎เราไม่รู้ความจริง ‎แต่มองมุมคนนอกแล้วเป็นแบบนั้น
‎ที่พวกเขาคุยกัน ‎ก็เปิดใจกันหมดแล้วด้วย
‎"ตอนนี้เลยเหรอ" อะไรของเขาเนี่ย
‎เป็นเรื่องทุเรศที่มีแต่คนไม่แมนทำ
‎- น่าเกลียดมากเลย ‎- ทุเรศสุดๆ
‎จะถามทำไมว่า ‎ใช่เวลาที่เหมาะจะคุยกันไหม
‎"อยากรู้เหรอ ตอนนี้เหรอ"
‎จะถามทำไมว่า "อยากรู้เหรอ"
‎คนเราทำแบบนั้นเพื่อถ่วงเวลา
‎ตอนที่ตัวเองรู้อยู่แล้ว ‎ว่าจะปฏิเสธอีกฝ่าย
‎เป็นการปกป้องตัวเอง
‎วีวี่เสียเวลาเปล่าเลย
‎- เห็นด้วย ‎- ใช่
‎จริงๆ เสียเวลาทั้งคู่เลย
‎ถ้าเธอได้คำตอบชัดๆ ‎เธอก็จะได้เดินหน้าต่อกับชีวิต
‎เขาทำให้ดูเหมือนมีโอกาส
‎แต่ถ่วงเวลาสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ ‎ทำเธอเสียเวลาไปด้วยชัดๆ
‎ผิดหวังกับเรียวมากเลย
‎ในชีวิตเขาอาจจะมีผู้หญิง ‎ที่เจอแบบนี้อีกเยอะเลย
‎- อือ ‎- เป็นไปได้
‎เขาอาจจะกำลังต่อสู้ ‎กับความกลัวที่จะเสียแฟนคลับ
‎อะไรกันเนี่ย ท่าทีแบบนั้นต่างหาก ‎ที่ทำให้คนไม่ชอบเขา
‎ถ้ากลัวเสียแฟนคลับ ‎เขานั่นล่ะ ไอ้กะล่อนที่จะพินาศ
‎จริง
‎(ตีหนึ่งครึ่ง)
‎เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎เขาทำให้เรื่องมันซับซ้อนน่ะ
‎- หือ หมายความว่าไง ‎- ซับซ้อนอยู่
‎เหมือนเราจะชอบกัน
‎- อือ ‎- อือ
‎แต่...
‎เขาคิดว่าฉันจะย้ายไปอเมริกา
‎พูดกันชัดๆ คือ
‎พี่สองคนชอบกันใช่ไหม
‎- แต่... ‎- คงงั้นมั้ง ไม่รู้เลย
‎ตอนที่ฉันคุยกับเขาก่อนหน้านี้
‎เขาบอกว่าตอนนี้ไม่ได้ ‎รู้สึกพิเศษกับใครเลย
‎ฉันเข้าใจมาตลอดว่าพี่เรียวชอบพี่
‎- ฉันเลยตกใจที่ได้ยินแบบนั้น ‎- เขาพูดแบบนั้นเหรอ
‎- เขาบอกเธอแบบนั้นเหรอ ‎- อือ
‎- หรือฉันอาจจะเข้าใจผิดก็ได้ ‎- น่ากลัวจริงๆ
‎หรือไม่เขาก็อาจจะพยายามรักษาน้ำใจ ‎โดยการไม่ทำให้ฉันเจ็บ
‎เขาเลยเลือกที่จะพูดแบบนั้น ‎เขาระวังคำพูดมากเลย
‎แต่ยังไงก็เถอะ เขาพูดชัดเลยใช่ไหม ‎ว่าไม่ได้รู้สึกอะไรกับใครเลย
‎ทำให้ฉันรู้เลยว่า ‎เขาเป็นคนนิสัยยังไง
‎ฉันไม่ชอบคนที่พยายามรักษา ‎หน้าตาและชื่อเสียงต่อหน้าคนอื่น
‎ฉันหวังว่าเขาจะพูดตามตรง ‎และแสดงความรู้สึกจริงๆ
‎โมโหชะมัดเลย จริงๆ นะ
‎- อือ... ‎- พอได้ยินแบบนี้เจ็บกว่าเดิมอีก
‎แทนที่จะได้ยินจากปากเขา
‎อยู่มาแล้วตั้ง 26 ปี ‎เขาน่าจะรู้ตัวแล้วนะ
‎เขาเอาแต่พูดว่าตัวเองอายุเยอะ ‎น่าจะรู้ดีกว่านี้
‎เขาไม่คิดเหรอว่าฉันจะได้ยิน ‎สิ่งที่เขาพูด เราอยู่บ้านเดียวกันนะ
‎เราคุยกันอยู่แล้ว
‎เขาเลือกไม่คุยเรื่องสำคัญ
‎เพื่อเลี่ยงไม่ให้ตัวเองอึดอัด
‎เขากลัวที่จะต้องตกอยู่ในสถานการณ์ ‎กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
‎ฉันรู้สึกแบบนั้นนะ
‎ไม่ใช่ว่าเขาขี้เกียจ
‎- หรือไม่ชอบน้ำตา ‎- เขาแค่อยากดูเป็นคนดี
‎อือ ฉันคิดว่า ‎พื้นฐานเขาเป็นคนแบบนั้น
‎ฉันเองก็ไม่เข้าใจ ‎ว่าแรงจูงใจของเขา...
‎ในการมาที่นี่คืออะไร
‎ฉันว่าเขามาโปรโมตตัวเอง
‎- หรือเปล่านะ... ‎- ฉันว่าอย่างนั้น
‎- เป็นไปได้ ‎- ถ้าไม่งั้นจะอะไรล่ะ
‎วันแรกที่เขามาถึง ‎ก็พูดเรื่องจานที่กองไว้
‎- แต่เขาเองก็ไม่... ‎- หลังจากนั้นคนที่ทำความสะอาด
‎ซิงก์ล้างจานกับตู้เย็น ‎ก็มีแค่ฉันกับเธอ
‎- นั่นแหละที่จะสื่อ ‎- เขาดีแต่พูด แต่ไม่ทำ
‎สำหรับฉันก็ดูปลอมๆ นะ
‎เขาไม่เคยทำให้ตัวเอง ‎อยู่ในจุดเสี่ยงเลย
‎เขาไม่ยอมให้เรื่องแย่ๆ ‎มาทำให้ตัวเองเสียชื่อ
‎เราไม่ค่อยได้ยินเขาพูดถึง ‎ความรู้สึกของตัวเองจริงๆ นะ
‎สิ่งที่เราได้ยินมีแต่สิ่งที่นักบาส ‎ทาวาตาริ เรียว กัปตันบี-คอร์แซร์คิด
‎และสิ่งที่ทาวาตาริ เรียว ‎สมาชิกในบ้านเทอร์เรซ เฮาส์คิด
‎อย่างนี้นี่เอง
‎ถ้าเขาทำตัวแบบนี้ ‎เพราะอยากรักษาชื่อเสียง
‎ฉันก็รังเกียจนะ
‎- โทษที ฉันไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้ ‎- คนแบบนั้นไม่ใช่คนประเภทที่...
‎ฉันจะเคารพได้เลย
‎(เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020)